Gringo Wśród Dzikich Plemion

Gringo Wśród Dzikich Plemion

autor: Wojciech Cejrowski

wydawnictwo: Bernardinum

data wydania: 2006 

liczba stron: 263

"motyl- bardzo delikatne słowo. zwiewne, zupełnie jak ... motyl.

po angielsku też jest delikatne- butterfly. na piśmie niekoniecznie to widać, ale proszę mi uwierzyć- ono brzmi jak aksamit. jest takie ... maślane.

po francusku, z kolei, śliczne, drobniutkie- papillon.

po hiszpańsku, urocze- mariposa.

po rosyjsku, kochane- baboćka.

a po niemiecku SCHMETTERLING! no cóż.(...)

Leci sobie baboćka, leci papillon, leci mariposa.. i nagle okazuje się że to jednak !!!SCHMETTERLING!!!"

Czyta się to z wielką przyjemnością, fajną, chwilami zabawna gdzieniegdzie mądra i pouczająca, morał goni morał, dobre zdjęcia mimo iż większość czarno biała ale kolorowe tez się znajdą, standardowo kilka kart poświęcone koce (jakkolwiek brzmi słowo KOKA w celowniku?). Jak dla mnie za krótka, no i muszę stwierdzić  "Rio Anaconda" i "Podróżnik WC" o wiele bardziej mi się podobały, co wcale nie oznacza że"Gringo wśród dzikich plemion" jest słaba, po prostu w moim odczuciu nie miała tego "czegoś" co miały dwie pozostałe, ale z czystym sumieniem ja polecam bo warto ją przeczytać chociażby żeby się pośmiać z biednego WC który płonie pąsem przed indiańskimi dziećmi gdy jest "na stronie", dowiedzieć sie jak to jest z tymi Mormonami i naszymi polskimi księżmi na misjach.
A mi.. pozostało teraz czekać aż WC wyda kolejną podróżniczą książkę.

 

Rio Anaconda. Gringo i ostatni szaman plemienia Carapana

Jak do śmierci podchodzą Indianie?
Do czego porównują Japońskie pismo?
Czy chicha jest pycha?
Kim są guerrilla?
Jak to jest z tą kokainą?
Co to jest maloka?

Dlaczego szaman czyta myśli "z serca" oraz dlaczego nie warto porywać polskich turystów dla okupu?

Ja już wiem. A Wy jak chcecie się dowiedzieć to polecam ta książkę:)

Po przeczytaniu tej książki jestem ciekawa jak smakuje aguardiente tyle razy autor o niej wspomina...
...a i mam już nowe określenie na ostre papryczki a mianowicie - wściekiełki;) 

Bohaterką jednego z rozdziałów jest Dolores Fuertes de Barriga nie było by w tym nic dziwnego ale była przy nazwisku gwiazdka, a w przypisie tłumaczenie na polski, Dolores - boleści, Fuertes - ostre, Barriga - żołądkowe. Ostre Boleści Żołądkowe heh a Pani jest kucharką nic więc dziwnego że nie lubi swojego imienia...;)

A tu rozmowa W.C. z szamanem
Szaman do W.C.
"- I jak to jest kiedy człowiek czyta? Co się wtedy czuje?
W.C.: To tak jakbyś sobie szeptał wewnątrz głowy
Sz: Eeeee, to raczej nie warto. Mnie i bez tego często coś tam szepce..."

Nota od wydawcy:
"Jestem wydawcą od wielu lat, przeczytałem tysiące maszynopisów. Ten zrobił na mnie ogromne wrażenie. Rio Anaconda to opowieść przygodowo-podróżnicza. Trzyma w napięciu jak kryminał, a jednocześnie rozśmiesza do łez. I zapewniam Was, w trakcie lektury będziecie się śmiać na głos! A przy okazji jest to historia prawdziwa."

-----------------------------------------------------------------------------

Muzyka dziś w klimacie podróżniczym po hiszpańsku choć z Francji

Manu Chao - Me Llaman Calle

Podróżnik WC. Wydanie II poprawione opis

Oto pierwsza podróżnicza książka Wojciecha Cejrowskiego. Wydaliśmy ją w roku 1997 i została bestsellerem. Chcieliśmy ją potem wznowić, ale WC się nie zgodził. Twierdził, że jest źle napisana, bo wtedy nie umiał jeszcze dobrze pisać. Ja twierdziłem inaczej. W końcu udało się go przekonać, by w takim razie poprawił i rozbudował tekst. I oto nowe wydanie poprawione, uzupełnione, rozbudowane. Już wtedy czytało się dobrze, teraz czyta się jeszcze lepiej. 

__________________________


Opisy ciekawych miejsc, zabawnych sytuacji, interesujących ludzi, fascynujących rytuałów. I humor, bo parę razy roześmiałam się w głos, na przykład gdy odkryłam cóż to za owoc - "tann", z którego Indianie przyrządzali cudownie orzeźwiający napój, podawany uczestnikom wyczerpującej eskapady do Zaginionego Miasta, czy też wycieczkę autokarem pełnym zwierzaków kiedy to coś zaczyna kapać na głowę...